Historie

Jarenlang heb ik mij als zelfstandig ondernemer bezig gehouden met energiebesparing in grotere gebouwen. Ik heb me daarbij altijd ingezet om mijn klanten aan elkaar te koppelen. Bijvoorbeeld gezamenlijk energie inkopen. Tijdens een toevallig gesprek met ambulance personeel sprak ik over mijn werk en vertelde ik dat ik er altijd naar streefde bedrijven te laten samenwerken.

Een van hen maakte toen de opmerking:
"Ik wou dat ze bij ons ook eens wat meer samen wilden werken om levens te redden....."

"Hoe bedoel je?",  vroeg ik.

Tijdens het daarop volgende gesprek leerde ik het volgende:

Ieder mens kan, ongeacht leeftijd, conditie, enz. een hartstilstand krijgen. Dit komt in Nederland ca. 16.000 per jaar voor. Indien een slachtoffer binnen 6 minuten wordt gereanimeerd en met een AED (hartdefibrillator) schokken krijgt toegediend stijgt de overlevingskans tot 70%.

"6 Minuten is niet veel",  vertelde men mij. "Als gevolg van de reistijd zijn wij met de ambulance dan eigenlijk altijd te laat. Als we dan met sirene en blauwe zwaailichten voor de deur staan gebeurt het regelmatig dat "buren" komen aanrennen om te kijken of ze hulp kunnen bieden. Vaak zijn dat BHV-ers (bedrijfshulpverleners) die o.a. geleerd hebben te reanimeren. Soms zelfs met een AED bij zich. Op dat moment zijn wij echter al volop aan het reanimeren."

"Maar", werd de concrete vraag, "hoe regel je nu dat die "burenhulpverleners" 10 minuten eerder op de stoep staan. Dan hadden ze een leven kunnen redden."

Dit laatste hield me bezig. Hoe regel je dat? Tijd voor wat onderzoek waarbij ik het volgende ontdekte.

• Tussen het bellen van 112 en het daadwerkelijk op pad sturen van een ambulance ligt (landelijk gemiddelde) 1.51 minuten. Deze tijdspanne wordt overigens niet in de meldkamer veroorzaakt maar ligt vaak bij degene die belt. Door de stress van het moment geeft men vaak onduidelijke informatie, weet men niet precies op welk adres men zich bevindt, enz

• Na een melding kost het ambulance personeel gemiddeld 1.05 minuten voor ze in de wagen zitten en op pad gaan.

• Dan volgt de reis; deze is sterk afhankelijk van de afstand en drukte op de weg. De gemiddelde reistijd bedraagt 6.45 minuten.

Een optelsommetje leert, dat de gemiddelde tijd tussen bellen van 112 en aankomst van de ambulance 9.40 minuten bedraagt. Best snel, maar duidelijk langer dan 6 minuten; dus te laat bij een hartstilstand.

Dit alles moet sneller kunnen.

Om deze tijd in te korten zag ik twee mogelijkheden:

1. kortere communicatietijd
2. kortere reisafstand

Geen eenvoudige opdracht!

Brainstormen

Brainstormsessies met mensen uit verschillende vakgebieden leverden veel op. Uiteindelijk heeft samenwerking tussen een aantal van deze mensen geresulteerd in een systeem, waarbij met één druk op de knop, binnen 15 seconden, meerdere "buren" een sms en/of spraakbericht ontvangen met het adres waar hulp nodig is. Omdat de buren dichtbij zijn kunnen zij ook snel aanwezig zijn. In een testfase op een paar bedrijven- terreinen bleek dat na een alarmmelding de eerste "burenhulpverleners" al binnen een minuut op de stoep stonden.

Van bedrijventerreinen naar winkelgebieden

Het systeem is primair ontworpen om mensen met een hartstilstand op een bedrijven- terrein een maximale overlevingskans te geven. Al tijdens de testfase kwamen echter vragen vanuit winkelgebieden. Men wilde ook wel zoiets hebben. Hier speelde echter een tweede probleem. Naast dat het systeem ingezet kon worden bij medische problemen van klant of winkelier zou het ook handig zijn bij bestrijding van criminaliteit. De hulp biedende buur wil dan echter wel weten of men hulp moest bieden omdat iemand onwel was geworden of omdat iemand zich bedreigd voelde.

Woonwijken

Gebruikers van het systeem stelden me regelmatig de vraag of het systeem ook niet geschikt gemaakt kon worden voor woonwijken. Logisch volgend traject was dus om te onderzoeken hoe het hier ingezet zou kunnen worden. Mijn eigen ervaring met mijn ouder wordende moeder heeft hier een grote rol in gespeeld.

Sociaal alarmeringssysteem

Bij het testen van het systeem in een woonwijk ben ik eerst maar eens in mijn eigen omgeving begonnen, Wie schetst mijn verbazing, dat toen ik het systeem bij mijn buren introduceerde, het gebeurde dat men met elkaar in gesprek ging, sleutels uitwisselde om in geval van nood bij elkaar naar binnen te kunnen en zelfs gezamenlijk een reanimatiecursus ging volgen. De naam sociaal alarmeringssysteem was toen al snel geboren.

Terug naar het begin

Terug naar het begin. Van oorsprong heb ik het systeem ontworpen om mensen met een hartstilstand een maximale overlevingskans te geven. Om hen deze kans te geven moet dus binnen 6 minuten gereanimeerd en een AED ingezet worden. Buren-Alert regelt dat beiden snel ter plaatste kunnen zijn....., maar dan moeten ze wel beschikbaar zijn.

Bedrijventerreinen

Op bedrijventerreinen zijn voldoende mensen die kunnen reanimeren. Dat is niet zo verwonderlijk, omdat in een bedrijf minimaal één of meer BHV-ers (bedrijfshulpverleners) aanwezig moeten zijn. Deze mensen leren tijdens hun opleiding reanimeren. Gemiddeld 1 op de 10 bedrijven heeft een AED. Deze hangt  bij de receptie en kan snel ingezet worden.

Winkelgebieden

Evenals op bedrijventerreinen zijn er in winkelgebieden voldoende BHV-ers. Ook zijn er meestal voldoende AED's. Echter i.v.m het gevaar van diefstal zitten deze meestal in een afgesloten ruimte of kast. Bordjes met "sleutel bij ......"  moeten dit oplossen. In de praktijk gaat met de sleutel ophalen/brengen veel kostbare tijd verloren.

Woonwijken

In Nederland wonen veel mensen die beroepshalve kunnen reanimeren, bijvoorbeeld BHV-ers, artsen, EHBO-ers, verpleegkundigen, brandweerlieden, politiemensen enz. In woonwijken zijn daarom in de praktijk best veel mensen aanwezig die kunnen reanimeren. Een AED ontbreekt echter meestal. Bij sommige in woonwijken gevestigde winkels, bedrijven, huisartsenposten en apotheken is wel een AED aanwezig, maar deze zijn alleen tijdens openingstijden beschikbaar.

Oplossing

Tijdens het ontwerpen van het alarmeringssysteem heb ik daarom tevens nagedacht hoe de beschikbaarheid van een AED opgelost kan worden. Uiteindelijk is daaruit voortgekomen dat het systeem de locatie en een pincode van een AED kan meegeven. Voorwaarde is dan wel dat de beschikbare AED's in een met een pincode te openen ruimte of kast hangen.

Ja ik heb mijn moeder, 85 jaar oud, aangesloten op Buren-Alert; mocht er nu wat gebeuren, dan heeft ze binnen een paar minuten hulp en dat geeft een veilig gevoel.

Op dit moment werk ik met een team van enthousiaste mensen in ons pand in Dordrecht om heel Nederland een veiliger gevoel te geven met ons Buren-Alert systeem.

Cees Leenheer
Directeur Buren-Alert